Νέα

Tessa and friends

No comments

Tessa tells us her story, and the story of a few of her friends who her new adoptive family have also helped..

Tessa writes:-

My first try at blogging and having keyboard trouble. Paws not designed to type, really, so I’m getting some help from a friend. My name is Tessa, because I was the fourth dog from Sitia adopted by my people – for people who don’t speak Greek, let me explain that the Greek for “four” is “tessera”!

I live with some nice people and 3 other dogs near Sitia. Life is good, but it wasn’t always like this; I spent my first few months living on the street, as my first owners didn’t want me any more and threw me out.

Living on the streets is hard for dogs & cats, and I got very weak & thin; I used to let the tiny puppies get to food before me, as I knew they were really desperate, but it didn’t help me. I could only go a few steps before I had to lie down & rest. The people I live with now found me in December that year (2009) – just before Christmas and came every day to give me extra food. They must have been really worried about me because at New Year they came to find me and brought me home. For 3 days I just slept and ate the food they gave me – I couldn’t believe my luck and could finally relax because I was safe. I stopped being smelly, as well; living on the streets makes it hard to keep clean when you have a thick coat!

This is me not long after I arrived at my home.

My people love dogs – all the other dogs that live here were strays too, and we are good friends. There are so many dogs on the streets that need homes, and I hope they can find them. My people work with others in Sitia, in a group which helps animals; they leave stray animals food every day and take them to the vet when they are ill. Some of the animals get to go to new homes, too! We have had lots and lots of puppies staying here since I’ve been here.

These 2 (Abbi & Aliki) were found as 2 week old pups with their brother. Our family made sure they were fed properly, and they grew up into big, strong girls.

They stayed at our house for 6 months, until they were found permanent homes in Germany.

When the puppies came here, there was an adult dog called Renaud with them as well. He still lives here with us! My people said that if he came here, he stayed – they didn’t want him to be sent away again. He’s quite old now, but he still runs around ok.

One day, he and one of our other dogs (a very naughty one called Dusty) nearly caught a CAT! It was a bit hurt, but luckily (I think) the people saved it, and kept it in their bathroom for a while until it could have a “little operation” and then it went to Germany.

 It was a white cat called Snowy, and white cats sometimes get sick here, so I’m glad it could go somewhere safe. There have been other CATS here sometimes, too, so I check the bathroom every morning just to make sure that none have sneaked in! You know how dodgy CATS can be!

This one was really dangerous!

Some of the puppies that have come to stay here have been really sad. Poor little Casper arrived at our gate very early one morning. It was still a bit dark, and our people could just see a little white shape, sitting there crying. Once they were able to catch him, they brought him in, and could see him properly. His poor ears were absolutely full of ticks (yuk) and the skin couldn’t be seen at all. Once they had got rid of the ticks he grew up well and I loved playing with him (even though he was a boy puppy!) The last I heard from him he was sitting in the back of a Saab Cabriolet on his way to the south of France – he really landed on his little paws!

One day we got a call to look after another sad puppy that was crying all the time. He came home here, and still cried, so my people found the tiniest puppy in the shelter to come and keep him company; enter Bonnie!

This is Bonnie, with my big friend Alex – he was terrified of her! She stayed here for quite a long time, and then went to Germany. We loved having her here, but we were really pleased that she found a new home.

Little Scamp was found by the side of the main road, along with another pup called Scruffy, and they both came to stay here for a few months. Scamp had something wrong with her front legs when she came here, and couldn’t walk properly. She had to do lots of exercises, but by the time she left she was fine, and found a nice home. She changed her name to Luna!

I’m really glad that all these pups have found new homes.

We are 2 girl dogs and 2 boy dogs living here now, and all of us are lucky.

This is me now – enjoying the sunshine!

Photos and Story provided by Bob and Helen Body

sitianimalrescueTessa and friends
read more

Daffy and Taz

No comments

Two of our wonderful volunteers tell the story of how they met and adopted 2 rescue dogs…

We came to live in Crete in 2001 and had the company of our lurcher called Merrick for four years. We had promised ourselves that we would not have another dog until we had done a bit of traveling to see the island where we had settled.

Daffy

It became obvious after 3 weeks without a dog that this was not going to happen. My son had been spending his first 2 week holiday in his renovated house in a tiny village in the valley below us. He contacted Ray and asked him if he could come down to the village whilst I was at work. It transpired that he had been feeding a little cream and tan spaniel type bitch but was now concerned about her welfare when he left to go back to work in two days time. The village was almost deserted and knowing how much Ray was missing Merrick, he wondered if I could be persuaded to adopted her. Ray took one look and knew that I would fall in love with her but they would have to give her a good wash and brush up before they presented her to me in the office. Of course we took her in; she was such a sweetie and we called her Daffy.

Taz

Working as an estate agent took me to many parts of East Crete. An owner in Athens wanted to sell his house in Agios Georgios and In the garden, tied up under a tree, was a little black hairy dog who was supposed to be guarding the chickens. A nearby neighbour was using the garden whilst the owners were away. On several visits to show buyers around, this little dog was so pleased to see us but was gradually looking more and more neglected.  His coat was full of fleas and ticks and he must of being fed  but his water bowl was empty, despite a water tap nearby. On two occasions, midnight visits were undertaken by my boss, to spray the dog to control the flies and ticks. We found a buyer for the property and the neighbour had to clear the garden. Ray had fallen for this little dog and had asked the boss a few days before, what was likely to happen to it. We had just taken on Daffy two days before, so when Ray expressed a wish to adopt him his appeal was answered with, well we have already got one so another will fit in fine. An urgent Sunday morning call had Ray rushing off with a dog box in the car to collect the dog before the owner changed her mind. Ten minutes after putting him into the box at the back of the car, Ray glanced back to find that he had escaped and was standing on top of it looking out of the back window. My daughter named him Taz after the Tasmania devil because of his protruding dog tooth and the two dogs became inseparable friends for many years until Daffy’s accidental death deprived us of her company.  Taz lived for several more years and recently died of old age. As far as we could tell he was about 14 years old and both dogs had bought great happiness to us and their many friends especially the children in the village.

And here they are now enjoying the good life….

Written by Joy Hodson

sitianimalrescueDaffy and Taz
read more

Dog Walking

No comments

Two of our amazing volunteers, Tony and Lynne Acharya.  Volunteer their time at the shelter, and take some of the dogs out for walks, adventures and most importantly socialisation with their own dogs.

Here we will keep you up to date with who they have taken out and what they have gotten up to….

 

This gorgeous little girl (little white girl on the left) is going to be the perfect addition to one lucky family’s home!

We took her and her brother out for the afternoon, with two of our own dogs. Although she had never met any of us before, she was totally comfortable with us, and the kisses and cuddles we gave her were returned in spades. We took her in the car and she cuddled on my lap, then settled beside me as we drove to a safe place for her to explore. Within minutes she was walking around, happily exploring the new surroundings and experiences, and wasn’t fazed at all by the collar and lead. She gave kisses to both our dogs and they were perfectly happy with that. She encouraged her less confident brother to explore with her and they rolled around playing and covering each other in the long dried cut grass. A calm, happy and confident little girl that I would have brought home with us to live had it been remotely possible! Be quick if you’d like to adopt her…she deserves to be in the most loving home very quickly.

This gorgeous little boy is a total softy. All he wanted was cuddles. He was a little nervous of his first car trip, needing a little reassurance. He loved our two dogs and wanted to make friends with them rather than explore the area we took him too with his sister. A little unnerved by the first time in a collar and lead, he preferred to lie in the grass and play. Once he saw his sister having a drink he happily trotted over to have some too. He is a gorgeous little man who will be a fabulous addition to your family as an only dog but I think he would love being with a calm, confident, older dog to show him the ropes.

Photos and story by Tony and Lynne Acharya

sitianimalrescueDog Walking
read more

Εφημερίδα Σητειακά

No comments

We were on the local news!!

Εθελοντές ενισχύουν την προσπάθεια του Φιλοζωικού Συλλόγου Σητείας

Εθελοντές ενισχύουν την προσπάθεια του Φιλοζωικού Συλλόγου Σητείας Η προσπάθεια του Φιλοζωικού Συλλόγου Σητείας ενισχύεται σημαντικά από εθελοντές που κάποιοι από αυτούς διανύουν πολλά χιλιόμετρα προκειμένου να φτάσουν στη Σητεία και να προσφέρουν τη βοήθεια τους. O Mike και η Carol έρχονται από την Αγγλία εδώ και 15 χρόνια για να ενισχύσουν την σημαντική αυτή προσπάθεια που κάνουν οι εθελοντές του Φιλοζωικού Συλλόγου Σητείας και που όπως ομολογούν και ίδιοι φαίνεται να φέρνει αποτέλεσμα.

Δημοσιεύτηκε από Εφημερίδα Σητειακά στις Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2019

Ενισχύστε την προσπάθεια του Φιλοζωικού Συλλόγου Σητείας

Ενισχύστε την προσπάθεια του Φιλοζωικού Συλλόγου Σητείας για την απόκτηση του δικού του αξιοπρεπούς χώρου.Όπως δήλωσε στα ΣΗΤΕΙΑΚΑ η πρόεδρος κα Κουνελάκη Δέσποινα είναι ο μόνος τρόπος για να λυθούν τα προβλήματα που αφορούν την φιλοξενία και φροντίδα των αδέσποτων του Δήμου.

Δημοσιεύτηκε από Εφημερίδα Σητειακά στις Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2019
sitianimalrescueΕφημερίδα Σητειακά
read more

World Animal Day

No comments

October 4th 2019

4 Οκτωβρίου. Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων.
Ημέρα δράσης για τα δικαιώματα και την καλή διαβίωση τους.
Σε μια κοινωνία που αλλάζει έχουμε σύμμαχο τη Διεθνή Ένωση Αστυνομικών, τοπική διοίκηση Λασιθίου, που απέδειξε εμπράκτως την προσφορά της στο Φιλοζωικό Σύλλογο Σητείας.
Μαζί συνεχίζουμε για να εξαλειφθουν φαινόμενα κακομεταχειρησης όλων τη μη ανθρωπίνων πλασμάτων.
Γιατί “τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα; αν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα, ο άνθρωπος θα πέθαινε από τη μεγάλη μοναξιά του πνεύματος.” (αργηγος Σιάτλ 1786-1866, φυλή Ινδιάνων Σουκουάμις)

October 4th, was world animal day!
We have an ally in the International Association of Police Officers, the local administration of Lassithi, which has proved its alliance to the Sitia Animal Rescue.
Together we will continue to eradicate the ill-treatment of all non-humans.
Why ‘what is man without animals? if all animals were gone, man would die from the great loneliness of the spirit’ (Seattle Trooper 1786-1866, Indians Soukamis tribe)

sitianimalrescueWorld Animal Day
read more

Rufus

No comments

Rufus appeared in an almost deserted village in Eastern Crete and looked like a pure bred German wirehaired pointer. Only two local residents lived in the village but we were involved in the renovation of my son’s property and were helping to feed the feral cats, so in the absence of a local shelter, we found him a small abandoned block building and provided him with a clean warm bed and fed him every day because we were unable to home him due to our circumstances. He had suffered a broken back leg in the past which left him with a limp, but otherwise he was fit and healthy with a lovely temperament. With the arrival of an Arche-Noah Vet to the Sitia Animal Welfare we had him neutered and checked over and once the renovations were complete, my son and his wife fed him when they were in the village with us filling in when they were away. Rufus was free to wander in the area but he always returned for his food and shelter at night. This continued for about five years until his work forced them to return to the UK.

Whilst Rufus missed them and their dog he continued to live his free life style whilst living in the kennel beside their house with us going every day to feed him through the worst days of the winter until one morning Ray found him limping towards him with the same damaged leg hanging in the air. The xray showed a bad brake close to the joint and an operation to repair the fracture had only a limited chance of success. A different way of dealing with this kind of fracture, entailing making a half plaster caste and pressure bandaging the leg every day, was used to repair the damage whilst Rufus endeared himself to the veterinary staff who agreed with us that at his mature age it was not possible to return him to the village. With the aid of Arche Noah he found his forever home in the residence of a German volunteer who loves and adopts these large dogs with similar health problems.

Arriving in winter and coming from the relative heat of Crete, Rufus goes into the house to be introduced to the other dogs and immediately chooses the dog bed closest to the radiator and subsequent photos sent to us have shown him running and playing with the other dogs in the owners lovely garden.

Written by Joy Hodson

sitianimalrescueRufus
read more

Χριστούγεννα χορτάτα!

No comments

Τα αδέσποτα έκαναν Χριστούγεννα με τροφές από την Royal Canin!
Δέκα τόνοι τροφών μοιράστηκαν φέτος τα Χριστούγεννα στα αδέσποτα της Κρήτης και της Βόρειας Ελλάδας προσφορά της Royal Canin και των ανθρώπων της στην αδέσποτη ζωή μέσω της Ομοσπονδίας μας.
Τους ευχαριστούμε πολύ.
Και μόνο βλέποντας τα αδεσποτάκια πως την κατανάλωναν μονομιάς ένιωθε κανείς τη χαρά τους .
Μια «ζεστή» ανάσα μέσα στη παγωνιά αυτών των ημερών.

Ας ευχηθούμε το 2016 να είναι μια χρονιά αλληλεγγύης και προσφοράς για κάθε πλάσμα που την έχει ανάγκη.

Eleni PetropoulouΧριστούγεννα χορτάτα!
read more

Τι είναι η θετική εκπαίδευση

No comments
   Η διαδικασία της εκπαίδευσης αφορά την παρατήρηση του χαρακτήρα του σκύλου και του περιβάλλοντός του, και την διαμόρφωση συμπεριφορών μέσω της επιβράβευσης κι όχι της τιμωρίας.

Συγκεκριμένα , εντοπίζουμε τις επιθυμητές συμπεριφορές και προκαλούμε την επανάληψή τουςμέχρι να γίνουν συνήθεια. Η μέθοδος βασίζεται στον Ρώσο φυσιολόγο Ιβάν Πέτροβιτς Παβλόφ και στην θεωρία εξαρτημένων αντανακλαστικών- Νόμπελ Ιατρικής, 1904.

 

   Εξελίχθηκε από τον Skinner και εφαρμόζεται από την δεκαετία του 50 από κορυφαίους εκπαιδευτές όπως ο Bob Bailey στην εκπαίδευση δελφινιών και αργότερα σε άλλα είδη. Το πλεονέκτημα της μεθόδου είναι ότι ο σκύλος μπορεί να εκπαιδευτεί από 2 μηνών – όταν περιέρχεται στην φροντίδα της οικογένειάς του- αφού δεν εφαρμόζεται πόνος που θα βλάψει το κουτάβι. Αντίθετα βοηθάμε το κουτάβι εγκαίρως να ανακαλύψει και να υιοθετήσει επιθυμητές συμπεριφορές. Η εκπαίδευση γίνεται παρουσία του κηδεμόνα ο οποίος μαθαίνει για την συμπεριφορά του σκύλου του, πώς να τον χειρίζεται και πώς να θεμελιώσει την σχέση του με τον σκύλο του. 

   Η Θετική Εκπαίδευση δεν περιλαμβάνει βίαιες μεθόδους ή εκφοβισμό ( ηλεκτρικά ή ψεκασμού κολάρα, πνίχτες, αιώρηση, ξύλο) που προκαλούν πόνο ακόμα και σωματικές βλάβες και που με την αφαίρεση αυτών ο σκύλος επιστρέφει σε ανεπιθύμητες συμπεριφορές π.χ. τράβηγμα και ανεξέλεγκτο γαύγισμα. Τα παραπάνω καθιστούν τον εκπαιδευτή και κηδεμόνα πηγές πόνου και δυσφορίας και μετατρέπουν τα σκυλιά σε φοβικά ή επιθετικά.

Η εκπαίδευση που εφαρμόζει βία γεμίζει τους κηδεμόνες με εκνευρισμό αφού πρέπει να είναι πηγή τιμωρίας. Αντιθέτως η Θετική Εκπαίδευση είναι η βάση μιας ήρεμης συμβίωσης και δυνατής σχέσης και μπορεί να εφαρμοστεί από παιδιά και ηλικιωμένους αφού δεν περιλαμβάνει βία ή σωματική επιβολή.

Η Θετική εκπαίδευση βοηθά τον σκύλο να έχει αυτοπεποίθηση, να είναι κοινωνικοποιημένος, δημιουργικός και συνεργάσιμος με αυξημένη ευφυΐα και αντίληψη.

Και μην ξεχνάτε ότι η αρμονική συμβίωση με ένα κατοικίδιο , σας χαρίζει μακροζωία και ηρεμία.

Eleni PetropoulouΤι είναι η θετική εκπαίδευση
read more

Τι μαθαίνουν τα παιδιά από τα ζώα?

No comments

Η σχέση του ανθρώπου με τα κατοικίδια ζώα συντροφιάς ξεκίνησε εδώ και πάρα πολλά χρόνια όταν άρχισε και η εξημέρωσή τους. Τα παιδιά αγαπούν ιδιαίτερα τα ζώα. Τα κίνητρα των παιδιών για απόκτηση ενός ζώου πιθανόν να είναι η παρέα και το παιχνίδι. Το παιχνίδι αποτελεί την καλύτερη μορφή μάθησης για τα παιδιά καθώς και μια από τις βασικές τους ανάγκες. Όμως τα οφέλη που έχει να πάρει ένα παιδί από αυτή τη συμβίωση είναι πολλαπλά σε ψυχοκοινωνικό επίπεδο.

Τα παιδιά που έχουν κατοικίδια ζώα έχουν την ευκαιρία για μάθηση, για ανάπτυξη της συναισθηματικής τους νοημοσύνης, για ανάπτυξη του αισθήματος της ευθύνης και για περισσότερη σωματική άσκηση. Επίσης έχει παρατηρηθεί ότι αυτά έχουν περισσότερη αυτοπεποίθηση και αισθήματα κοινωνικής ευθύνης.

Τα παιδιά διδάσκονται για τα συναισθήματα των άλλων και τα για δικά τους μέσα από την αλληλεπίδραση. Ένα βασικό χαρακτηριστικό της συναισθηματικής Νοημοσύνης σύμφωνα μα τον Goleman είναι η «ενσυναίσθηση» δηλαδή η ικανότητα του ατόμου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τα συναισθήματα του άλλου. Ο σκύλος επειδή είναι ένα ζώο πολύ επικοινωνιακό προσφέρει μιαν εξαιρετική ευκαιρία για την ανάπτυξη της «ενσυναίσθησης» στο παιδί. Βέβαια σε αυτή την διαδικασία μάθησης είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος των γονιών.

Η ενσυναίσθηση βοηθά το άτομο στην οριοθέτηση της δικής του συμπεριφοράς αναγνωρίζοντας και σεβόμενο τις ανάγκες του άλλου. Σε αυτή την περίπτωση η οριοθέτηση δεν επιβάλλεται από τους γονείς στο παιδί αλλά προέρχεται από το ίδιο το άτομο σαν μια ικανότητα αυτορύθμισης

Η επίδραση των ζώων στα παιδιά είναι ευεργετική για πολλούς λόγους. Τους παρέχεται, μέσω των ζώων συναισθηματική υποστήριξη και αίσθημα ασφάλειας . Σε σχετική μελέτη βρέθηκε ότι τα νήπια και βρέφη που μεγαλώνουν με ζώο συντροφιάς, δεν γλείφουν τον αντίχειρά τους, κλασσικό παράδειγμα συναισθηματικής ανασφάλειας.

Μέσω της φροντίδας του ζώου αναπτύσσεται στο παιδί η υπευθυνότητα, η φροντίδα για τους άλλους και η αίσθηση ικανότητας. Το παιδί νιώθει χρήσιμο. Η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση του ενδυναμώνονται.

Τι μαθαίνουν τα παιδιά από τα ζώα;

Τα παιδιά που μεγαλώνουν με κατοικίδια έχουν τη δυνατότητα να μάθουν εμπειρικά για το κύκλο της ζωής όπως η αναπαραγωγή, η γέννηση, τα γηρατειά , η ασθένεια και ο θάνατος. Μέσω της παρατήρησης, θα κατανοήσει βιωματικά τις αναλογίες της ανθρώπινης ζωής και της ζωής των ζώων αποκτώντας μια καλύτερη επαφή ε τη δική του φύση και τις υπαρξιακές της διαστάσεις.

Σύμφωνα με πολλές ψυχολογικές θεωρίες , η βιωματική μέθοδος γνώσης, η εμπειρία, ενισχύει ουσιαστικά το άτομο. Αυτά τα παιδιά αντιμετωπίζουν τη ζωή πιο ρεαλιστικά και αντιμετωπίζουν πιο εύκολα τις διάφορες απώλειες στη ζωή τους. Τα ζώα συντροφεύουν τον άνθρωπο στη μοναξιά του. Σύμφωνα με στοιχεία επιστημονικών μελετών , η θεραπευτική συμβολή των ζώων, συντροφιάς σε παιδιά, με προβλήματα: νοσολογικά, συναισθηματικά και συμπεριφοράς είναι ανεκτίμητη.

Η παιδική ωμότητα απέναντι στα ζώα προμηνύει ενήλικη επιθετικότητα και εγκληματικότητα. Ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορούν να συμβούν σε ένα παιδί σε σχέση με τη μετέπειτα ενήλική του ζωή , είναι να βασανίσει ή να σκοτώσει ένα ζώο και να μην έχει συνέπειες.

Η παιδική εγκληματικότητα κατά των ζώων αποτελεί ένα δείκτη του πως θα εξελιχθεί το παιδί αργότερα ως ενήλικας. Μαθαίνοντας από νωρίς στο παιδί το σεβασμό προς τα ζώα, του προσφέρουμε ένα πολύτιμο εφόδιο για ένα σωστό τρόπο συμπεριφοράς ενάντια στη «Βία».

Συμπερασματικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι μέσω των κατοικίδιων ζώων καλλιεργούνται στα παιδιά οι αξίες του ανθρωπισμού, της οικολογικής συνείδησης, της ηθικής ευθύνης του αλτρουισμού. Όλα τα πιο πάνω αποτελούν μόνο κάποια από τα οφέλη της συμβίωσης του παιδιού με ένα κατοικίδιο ζώο. Οι γονείς διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη επιτυχία αυτής της διαδικασίας. Η επιλογή του ζώου, η προστασία των παιδιών από τις μολύνσεις που πιθανόν μπορούν να υποστούν από αυτά, η ηλικία των παιδιών , ο χώρος τον οποίον διαθέτουν καθώς , η προθυμία και συμμετοχή των ιδίων των γονιών στη φροντίδα αυτών είναι παράγοντες τους οποίους θα πρέπει να λάβουν υπόψη οι γονείς πριν την απόφαση για απόκτηση ενός ζώου στο σπίτι.

Δώρα Παπαγεωργίου, Κλινική Ψυχολόγος
www.healthierworld.gr

Πηγή: www.childit.gr

Eleni PetropoulouΤι μαθαίνουν τα παιδιά από τα ζώα?
read more

Η σωστή βόλτα

No comments

Τα τρελά χοροπηδητά όλο ενθουσιασμό που ακολουθούν τη μαγική λέξη «βόλτα» θα έπρεπε να είναι αρκετά, ώστε να κατανοήσουμε όλοι τη σημασία που η βόλτα έχει για ένα σκύλο.

Όλοι μας γνωρίζουμε λοιπόν, συνειδητά ή ασυνείδητα, ότι η βόλτα για το σκύλο μας είναι η βασικότερη ανάγκη του – πάνω ακόμα από την αγάπη και την τροφή του – διότι εκπληρώνει το ένστικτο του κυνηγιού.

Είναι βασικό να βγαίνει από το σπίτι του ένας σκύλος για πολλούς λόγους:
1. Για να δέχεται ερεθίσματα (καινούργιες μυρωδιές, σκηνές κτλ.) διαφορετικά από αυτά που τον τριγυρίζουν όλη μέρα
2. Για να έρχεται σε επαφή με άλλα σκυλιά
3. Για να κοινωνικοποιείται με τον έξω κόσμο
4. Να αποκτά αυτοπεποίθηση για να μην αποκτήσει φοβίες
5. Να δουλεύει το μυαλό του
6. Να κάνει συμπεριφορές, οι οποίες είναι σημαντικές για ένα σκυλί, π.χ να μαρκάρει
7. Να ξεδίνει και να αποβάλει μεγάλη ποσότητα ενέργειας, έτσι ώστε να είναι πιο ήρεμο και ικανοποιημένο στο σπίτι μέσα

Και πολλά άλλα…
Όσοι δε βγάζουν τα σκυλιά τους τακτικές βόλτες, λοιπόν, τρεις φορές την ημέρα ήδη στερούν πολλά από το σκύλο τους και φτιάχνουν τη βάση για προβληματική συμπεριφορά. Δεν έχει σημασία τι φυλή είναι, τι μέγεθος έχει, αν ζει σε κήπο ή όχι. Κανένα σκυλί δεν πρέπει να περπατάει λιγότερο από μία ώρα την ημέρα. Εδώ δε θα αναλύσουμε μόνο την ανάγκη αυτή, η οποία είναι γνωστή άλλωστε. Θα ασχοληθούμε με το πώς πρέπει να βγαίνει βόλτα ένας σκύλος, έτσι ώστε να επωφεληθεί αυτός αλλά και εσείς όσο γίνεται περισσότερο από αυτήν τη δραστηριότητα. Μια σωστή βόλτα μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη σχέση μεταξύ του σκύλου και του ιδιοκτήτη του.

Σε μία βόλτα πρέπει να ασκείται το σώμα του αλλά και το μυαλό του και πρέπει επίσης να εξασφαλίσουμε τους ρόλους μας.

Στη βόλτα, λοιπόν…
Άνθρωπος ίσων αρχηγός και σκύλος ίσων ακόλουθος.
Δηλαδή χρησιμοποιούμε τη βόλτα έτσι ώστε να δηλώσουμε αρχηγία σε όλα τα επίπεδα – κάτι το οποίο είναι μέσα στη φύση του σκύλου και κάτι που το χρειάζεται. Εάν γίνεται με το σωστό τρόπο η βόλτα, το σκυλί σας έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να είναι υπάκουο και αυτό σημαίνει μεγαλύτερη ισορροπία για εκείνο.

Η βόλτα χωρίζεται σε 3 στάδια:

  1. Πριν βγείτε από την εξώπορτα
    2. Η κυρίως βόλτα
    3. Επιστρέφοντας στο σπίτι
  2. Πρίν ξεκινήσει η βόλτα
    Είναι σημαντικό να είναι το σκυλί ήρεμο και υποταγμένο κατά την τοποθέτηση του λουριού και πριν βγει στον έξω κόσμο. Εάν βγει αλαφιασμένο τότε η βόλτα είναι πιθανό να είναι και αυτή αλαφιασμένη! Ο έλεγχος αποκτάται από την αρχή, πριν το σκυλί γίνει υπερκινητικό και υπερενθουσιώδες.

Φροντίστε:
– Να είστε ήρεμοι.
– Μην τον κουρδίζετε για τη βόλτα του. Απλά σηκωθείτε, πιάστε χαλαρά το λουρί του και πηγαίνετε προς την εξώπορτα χωρίς να δείχνετε ενθουσιασμένοι – χωρίς καν να του μιλάτε.
– Εάν πηδάει παντού, περιμένετε να ηρεμήσει, χωρίς να του μιλάτε.
– Καθίστε το σκύλο κάτω και περιμένετε πάλι να ηρεμήσει. Δώστε του να καταλάβει: αν δεν ηρεμήσει, δε θα βγει βόλτα.
– Βάλτε του το λουρί μόνο αν παραμένει ήρεμος.
– Ανοίξτε την πόρτα (ο σκύλος πρέπει να παραμείνει ήρεμος και καθιστός, σε εντολή).
– Βάλτε το κολάρο ψηλά στο λαιμό του και περάστε από την έξοδο πρώτοι εσείς.
– Το λουρί είναι χαλαρό και εσείς είστε χαλαροί.

Εάν προσπαθήσει να σας προσπεράσει τότε κάντε μία διόρθωση με τη φωνή (έναν κοφτό θόρυβο όπως «σσσσσστ» ή «εεε» ή «μή») και ένα ελαφρύ αλλά σίγουρο απότομο τράβηγμα του λουριού προς το μέρος σας.

  1. Η βόλτα
    Η βόλτα είναι ένα ταξίδι. Εμείς ταξιδεύουμε και τα σκυλιά μας είναι συν-ταξιδιώτες, δηλαδή ταξιδεύουν μαζί μας αλλά μόνο διότι εμείς τους το επιτρέπουμε. Η βόλτα δεν είναι απλά για να βγαίνουν, να μυρίζουν παντού και να λερώνουν όπου θέλουν. Έτσι, δε δουλεύει το μυαλό τους κατά τη διάρκειά της. Απλά γίνεται μια υπερφόρτωση πληροφοριών, χωρίς δομή. Η βόλτα πρέπει να είναι ένα είδος άσκησης. Μιας και εμείς ελέγχουμε πλέον τη βόλτα, πρέπει να ελέγχουμε και την κάθε δραστηριότητα κατά τη διάρκειά της.

Έτσι: Το πιο σημαντικό πράγμα στη βόλτα δεν είναι η συμπεριφορά του σκύλου αλλά η δικιά σας. Μόνο άμα η δική σας συμπεριφορά είναι σωστή, θα είναι και του σκύλου σωστή. Πρέπει, λοιπόν, να βγαίνετε στη βόλτα… με ύφος – το ύφος του αρχηγού. Ο αρχηγός έχει τον έλεγχο: είναι πάντα ήρεμος, χαλαρός, σίγουρος για τον εαυτό του και δε φοβάται τίποτα. Μόνο με τέτοιο ύφος θα σας εμπιστευτεί ο σκύλος σας και θα χαλαρώσει τόσο ώστε να σας δώσει τα ινία. Εάν δεν είστε εσείς ο αρχηγός τότε θα γίνει ενστικτωδώς αυτός, και έτσι αρχίζουν να εμφανίζονται προβλήματα όπως επιθετικότητες, φοβίες, αμυντικές συμπεριφορές και εμμονές.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ και, πιο σημαντικό ακόμα, ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ή έστω ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΤΕ (ακόμα και αν δεν το πιστεύετε).

Πέστε το με τη γλώσσα του σώματος:
Φροντίστε να είστε χαλαροί: χέρια αφημένα στο πλάι και χαλαρά, όχι σφιγμένα.
Το κεφάλι ψηλά, το κορμί και οι ώμοι σας ίσιοι και το ύφος σας τέτοιο όπως ενός ηγέτη.
Μέσα σας θα λέτε «Εγώ έχω τον έλεγχο» και θα το πιστεύετε όταν το λέτε.
Δεν πρέπει να δείχνετε φόβο ή ανασφάλεια στη βόλτα σας διότι του το μεταδίδετε.
Στη βόλτα δεν τον αφήνετε να περπατάει μπροστά σας σε καμία περίπτωση. Ο αρχηγός είναι πάντα πρώτος και η θέση στη βόλτα είναι πολύ σημαντική.
Το λουρί θα είναι κοντό και ψηλά στο λαιμό και όταν θα προσπαθεί να σας περάσει θα του κάνετε μία διόρθωση, με τη φωνή και ένα ελαφρύ αλλά σίγουρο απότομο τράβηγμα του λουριού προς το μέρος σας.
Δε θα λέτε το όνομα του σκύλου ούτε οτιδήποτε άλλο όταν θα τον διορθώνετε. Οι αρχηγοί μιλούν με το σώμα και την ενέργειά τους και όχι με τις λέξεις.
Δε θα τον αφήνετε να κατουράει όπου θέλει. Θα περπατάτε 15 λεπτά και μετά, σε ένα κομμάτι πράσινο, θα μακραίνετε το λουρί δίνοντάς του έτσι την ευκαιρία να ελευθερωθεί.
Όταν θα περπατάτε πρέπει να μπαίνει το μυαλό του σκύλου σε αυτόματο μηχανισμό «τώρα ακολουθώ τον αρχηγό μου και μόνο αυτό με ενδιαφέρει». Τίποτα δεν πρέπει να του αποσπά την προσοχή εκείνη την ώρα. Έτσι εξασκείται και το μυαλό του.

  1. Επιστρέφοντας σπίτι
    Η επιστροφή είναι άλλη μία ευκαιρία για να αναδείξουμε την εξουσία μας. Λογικά, μιας και θα έχει κάψει κάμποση ενέργεια κατά τη βόλτα του, τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα.

Έτσι:
Στην εξώπορτα, πριν μπείτε μέσα, τον βάζετε να καθίσει.
Ανοίγετε την πόρτα.
Μπαίνετε μέσα, πάντα πρώτοι εσείς και έπειτα εκείνος.
Του ζητάτε να καθίσει και του βγάζετε το λουρί του.
Τον ελευθερώνετε πλέον .

και…

Η άσκηση της βόλτας έχει τελειώσει!
Εάν βγαίνετε βόλτα με τον παραπάνω τρόπο θα δείτε ότι ο σκύλος σας:
1. Χαίρεται περισσότερο τη βόλτα του.
2. Είναι πιο συγκεντρωμένος.
3. Είναι πιο ήρεμος.
4. Είναι πιο ισορροπημένος, γενικότερα.

Όπως βλέπετε, το να είναι ένας σκύλος συνεργάσιμος και εύκολος στη βόλτα δεν είναι θέμα εκπαίδευσης του σκύλου στη βασική υπακοή. Ο καθένας μπορεί να τον κάνει και να χαίρεται τις βόλτες του με το σκύλο του, φτάνει να δει το σκύλο του σαν σκύλο και όχι σαν μικρό ανθρωπάκι ή σαν το μωρό του. Είναι θέμα σκυλίσιας ψυχολογίας! Είναι θέμα ύφους και ενέργειας (Cesar Millan «The Dog Whisperer»). Φυσικά, θα πρέπει να το πάρει απόφαση, επίσης, ότι η ώρα της βόλτας είναι αφιερωμένη στο σκύλο και τη σχέση τους.

«Για να χαρεί κανείς ένα σκύλο ολοκληρωτικά δεν πρέπει να μπει στη διαδικασία απλά να τον εκπαιδεύσει να φέρεται σαν άνθρωπος. Το θέμα είναι να δει θετικά το ενδεχόμενο να γίνει ο ίδιος εν μέρει σκύλος» Edward Hoagland.

Eleni PetropoulouΗ σωστή βόλτα
read more